:: سال 16، شماره 63 - ( 4-1403 ) ::
جلد 16 شماره 63 صفحات 24-13 برگشت به فهرست نسخه ها
نقش ژنتیک در مقاومت دارویی در بیماری AML
صادق ولیان بروجنی1 ، زهرا حاتمی پور1 ، زینب مشایخ1
1- دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم و فناوری‌های زیستی، گروه زیست‌شناسی سلولی و مولکولی و میکروبیولوژی
چکیده:   (2358 مشاهده)
لوسمی میلوئیدی حاد (AML) شایع‌ترین نوع سرطان خون در میان بزرگسالان به شمار می‌رود. این بیماری از نظر فنوتیپی و ژنتیکی بسیار ناهمگون است. ناهنجاری‌های ژنتیکی باعث ایجاد تغییرات نئوپلاستیک و تکثیر کلونال در این بیماری می‌شود. با وجود اینکه AML یک بدخیمی نادر است اما حدود یک سوم لوسمی های تشخیص داده شده را به خود اختصاص می‌دهد. مقاومت به داروهای شیمی درمانی دلیل اصلی موفق نبودن درمان در AML می‌باشد. پیشرفت‌ها و یافته‌های اخیر در زمینه ژنتیک و تغییرات ژنتیکی در AML منجر به ایجاد درمان‌های جدید و امید به بهبود درصد بیشتری از بیماران در آینده شده است. در این مطالعه نقش و اهمیت ژنتیک در تشخیص و انتخاب روش درمانی مؤثر در بیماری AML مورد بررسی قرار گرفته است.
واژه‌های کلیدی: لوسمی میلوئیدی حاد، مقاومت دارویی، شیمی درمانی، ژنتیک
متن کامل [PDF 992 kb]   (1861 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: ژنتیک
دریافت: 1403/4/3 | پذیرش: 1403/4/3 | انتشار: 1403/4/3


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
سال 16، شماره 63 - ( 4-1403 ) برگشت به فهرست نسخه ها