سرطان یکی از علل اصلی مرگ و میر در جهان به شمار میرود و موارد جدید ابتلا به آن پیوسته در حال افزایش میباشد. این بیماری در نتیجه تکثیر مهارنشده سلولها ایجاد میشود؛ فرآیندی که ریشه در تغییرات پایدار ژنومی دارد. چنین جهشهایی میتوانند زمینه ساز تغییرات گسترده و اثر گذار در سطوح مختلف از جمله پروتئینها، متابولیت ها، ترانسکریپت ها و مسیرهای سیگنالینگ شوند. از آنجا که عوامل متعددی در بروز سرطان نقش دارند، این بیماری به اشکال گوناگون تظاهر میکند. به بیان دیگر، سرطان یک بیماری واحد نیست و لذا نمیتوان برای همه انواع آن یک روش درمانی مشابه به کار گرفت. در همین راستا، پزشکی فرد محور به عنوان رویکردی نوین مطرح شده است. در این رویکرد، هر توده توموری به عنوان یک موجودیت منحصر به فرد در نظر گرفته میشود و با بررسی پروفایل مولکولی سلولهای توموری، درمان اختصاصی برای همان تومور طراحی میگردد. بر اساس نظریه تکامل، سلولهای توموری همواره در حال رقابت و حتی همکاری با سایر گروههای سلولی در یک توده توموری میباشند. بنابراین میتوان انتظار داشت که مارکرهای مولکولی آنها به طور مداوم در حا