[صفحه اصلی ]   [Archive]  
بخش‌های اصلی
آخرین شماره::
آرشیو نشریه::
آرشیو مقالات ::
ثبت نام و اشتراک::
ارسال مقاله::
درباره ما::
تماس با ما::
جستجوی پیشرفته::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: سال 14، شماره 58 - ( 12-1401 ) ::
جلد 14 شماره 58 صفحات 71-66 برگشت به فهرست نسخه ها
نقش ژنتیک در ابتلا به آلزایمر
داریوش فرهود 1، هانیه پورکلهر2 ، بهاره تاجیک2
1- استاد دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، گروه علوم پایه/ اخلاق، فرهنگستان علوم پزشکی ایران، مرکز تحقیقات سلامت سالمندی
2- کلینیک ژنتیک
چکیده:   (975 مشاهده)
بیماری آلزایمر یک اختلال عصبی پیشرونده است که باعث کوچک شدن مغز (آتروفی) و مرگ سلول‌ها های مغز می‌شود.
بیماری آلزایمر شایع‌ترین علت زوال عقل است و سبب کاهش مهارت‌های تفکر و رفتارهای اجتماعی فرد می‌شود. بیماری آلزایمر بیشتر در افراد بالای 65 سال دیده می‌شود. خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و سایر انواع زوال عقل با افزایش سن افزایش می‌یابد و تخمین زده می‌شود که از هر 14 نفر بالای 65 سال، یک نفر و از هر 6 نفر بالای 80 سال یک نفر به آن مبتلا شوند. اما حدود 1 نفر از هر 20 نفر مبتلا به آلزایمر زیر 65 سال سن دارند. این بیماری آلزایمر زودرس یا جوان نامیده می‌شود. تقریباً 8/5 میلیون نفر در ایالات متحده با 65 سال سن و بالاتر با بیماری آلزایمر زندگی می‌کنند. از این تعداد 80 درصد 75 سال و بالاتر هستند. از حدود 50 میلیون نفر مبتلا به زوال عقل در سراسر جهان، بین 60 تا 70 درصد به بیماری آلزایمر مبتلا هستند.
بیماری آلزایمر یک بیماری پیشرونده و تخریب کننده عصبی است. دو شکل اصلی این بیماری عبارتند از: بیماری با شروع زودرس (خانوادگی) و بیماری با شروع دیررس (پراکنده)
فرم زودرس بیماری که بسیار نادر است و کمتر از 5 درصد بیماران را تشکیل می‌دهد و به روش غالب مندلی به ارث می‌رسد و در اثر جهش در سه ژن APP،PSEN1 و PSEN2 ایجاد می‌شود. بیماری با شروع دیررس که بیماری با شروع دیررس در بین افراد بالای 65 سال شایع است و توارث 79 درصدی را شامل می‌شود و ابتلا به آن ناشی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. تعداد زیادی از ژن‌ها در ایجاد آلزایمر دیررس نقش دارند. نمونه‌هایی که توسط مطالعات متعدد تأیید شده‌اند عبارتند از ABCA7، APOE، BIN1، CD2AP، CD33، CLU، CR1، EPHA1، MS4A4A/MS4A4E/MS4A6E، PICALM و.SORL1
یافتن عوامل ژنتیکی باقیمانده که در ایجاد بیماری آلزایمر دیررس نقش دارند، پتانسیل ارائه اهداف جدید برای درمان و پیشگیری را دارد که منجر به توسعه استراتژی‌های مؤثر برای مبارزه با این بیماری ویرانگر می‌شود.
واژه‌های کلیدی: آلزایمر زودرس، آلزایمر دیررس، عوامل ژنتیکی، عوامل محیطی
متن کامل [PDF 857 kb]   (1350 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: ژنتیک
دریافت: 1401/12/21 | پذیرش: 1401/12/21 | انتشار: 1401/12/21
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Farhud D, Pourkalhor H, Tajik B. The role of genetics in alzheimer’s disease. 3 2023; 14 (58) :66-71
URL: http://labdiagnosis.ir/article-1-530-fa.html

فرهود داریوش، پورکلهر هانیه، تاجیک بهاره. نقش ژنتیک در ابتلا به آلزایمر. نشریه آزمایشگاه و تشخیص. 1401; 14 (58) :66-71

URL: http://labdiagnosis.ir/article-1-530-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
سال 14، شماره 58 - ( 12-1401 ) برگشت به فهرست نسخه ها
Laboratory and Diagnosis
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 36 queries by YEKTAWEB 4645